De koers van valuta paar GBP/USD (pond dollar) steeg nadat bekend werd dat het Monetary Policy Committee (MPC) -het beslis orgaan van de Britse Centrale Bank- niet unaniem was over de rente beslissing van afgelopen maand. In tegenstelling tot de verwachting van analisten, stemde één van de leden voor een verhoging van de rente stand.
De stemming kwam daarom uit op 7-1 voor het houden van de rente op 0,5%. Het MPC bestaat normaal uit negen leden, maar de termijn van Kate Barker verliep op 31 Mei. De afwijkende stem kwam van Andrew Sentance, die stemde voor een verhoging naar 0,75%. De notulen van het MPC hierover: "Despite current uncertainties, for this member, it was appropriate to begin withdraw gradually some of the exceptional monetary stimulus provided by the easing in policy in late 2008 and 2009."
De belangrijkste reden voor Sentance was het toenemende gevaar van inflatie, dat de kop op steekt door de extreem lage rente stand. De inflatie steeg in April tot het hoogst in 17 maanden en stond in Mei al op 3,4%, wat boven de limiet van 3% is die de overheid heeft gesteld. Hoewel verschillende vertegenwoordigers van de Bank of England stellen dat de inflatie weer zal dalen doordat het economische herstel fragiel is, heeft Sentance er dus voor gekozen zich te houden aan een van de meest fundamentele opdrachten van de BOE, namelijk de inflatie onder de 3% houden.
Het afwijkende stemgedrag binnen de BOE laat zien dat de meningen steeds verder uiteen beginnen te lopen over het beste economische beleid, nu de recessie voorbij is. Aan de ene kant is er de hang naar hernieuwde matiging, bezuinigen, het wat dichter draaien van een geldkraan die de afgelopen anderhalf jaar wijd open heeft gestaan. Kijk bijvoorbeeld naar de rente stand van de VS en Japan, die rond de 0% staat, die van het Verenigd Koninkrijk op 0,5% en 1% binnen de Eurozone. Dat betekent dat banken tegen extreem lage rentes kunnen lenen, alles om ervoor te zorgen dat er voldoende liquiditeit is om de economie weer op gang te helpen.
Aan de andere kant zijn er de economen en beleidsmakers die waarschuwen voor het te snel intrekken van de stimulus maatregelen, te grote bezuinigingen en te snelle verhoging van de rente stand. Zij vrezen dat het fragiele economisch herstel om zeep zal worden geholpen als de stimulering te snel wordt stopgezet. Op landelijk niveau spelen deze verschillen zich op het moment vooral uit tussen de VS en Europa, waar de VS waarschuwt voor te grote bezuinigingen, terwijl Europa haast wil maken met het op orde brengen van het fiscale huishouden, mede vanwege de souvereign debt crisis, die de rente op staatsobligaties van landen die niet genoeg bezuinigen dreigt te laten oplopen.
Wat dat betreft hebben de Amerikanen ook wat makkelijker praten, omdat de rente op Amerikaanse staatsobligaties (treasuries) niet snel flink zal oplopen; daarvoor is de Amerikaanse economie simpelweg te groot en te belangrijk voor de wereldeconomie.
De notulen van de Bank of England laten echter zien dat men het op beleidsniveau gewoonweg steeds vaker niet meer eens is. De recessie is voorbij en sommige economen willen niet langer stimuleren dan nodig, uit vrees door te schieten naar de andere kant. Dit debat is niet nieuw, het speelt na vrijwel iedere diepe recessie. Het meest beroemde voorbeeld komt uit midden jaren 30, toen de Grote Depressie voorbij leek en verschillende stemmen opgingen binnen het US Congress om de New Deal van President Roosevelt stop te zetten. Dit gebeurde uiteindelijk ook, waarna de VS in een nieuwe recessie terecht kwam.
Of de pond verder door zal stijgen op de forex moet de aankomende dagen blijken, als het stof rond de Britse begroting - met het grootste bezuinigingspakket in decennia- weer wat gaat liggen.
Â
Â